La mirada del mendigo

26 septiembre 2017

A terra que amo

Filed under: ecología — Mendigo @ 9:20

+
+
+
+
+
+
+
+
+

+
+
+
+
+
+
+
+
+

+
+
+
+
+
+
+
+
+

+
+
+
+
+
+
+
+
+

+
+
+
+
+
+
+
+
+

+
+
+
+
+
+
+
+
+

As boullacas do carballo, defensa da árbore á picada dunha avéspora, dentro están as larvas)En castelán, agallones.

+
+
+
+
+
+
+
+
+

+
+
+
+
+
+
+
+
+

A xente que aborrezo…

+
+
+
+
+
+
+
+
+

Se o SEPRONA fixera o seu traballo, non sería difícil saber de onde ven eses entullos. Van cobrar o mesmo, traballen ou non, para que romperse os miolos.

+
+
+
+
+
+
+
+
+

Esta é a paisaxe máis típica de Ourense, aínda que non é a que saia nas guías de viaxes.

O monte queimado (antes había piñeiros), tralo que pranta (en primeiro termo), eucaliptos.

+
+
+
+
+
+
+
+
+

Seica os de cidade non recoñecedes o que é. Son os plásticos que envolven as alpacas de herba. O abrir unha, o gandeiro (ese ser de luz, gardián das esencias do pobo) guinda o plástico á beira do regato, para que o leve a enchente. Un clásico.

A última vez que andamos pola montaña asturiana, o cauce estaba literalmente cuberto destes plásticos. Que, coa erosión, rematan sendo microplásticos que entran na cadea trófica (tamén na nosa).

+
+
+
+
+
+
+
+
+

Non sei qué merda debe ter na cabeza o que tendo o contenedor perto da casa, vai a unha pista a tirar a basura (unha bolsa de pienso para cans…)

+
+
+
+
+
+
+
+
+

Coa moda das TFT, algunha vellas CRT (e esta non era nada vella) remataron rodando por calquera pendente abaixo. Outro clásico.

Este é o concepto de progreso na Galiza rural: tele nova para ver o Luar, e a vella (aínda que funciona perfeitamente)… ¡alí vai!

+
+
+
+
+
+
+
+
+

Vacas pastando entre as xestas queimadas do último lume. Máis tradicional que o antroido.

+
+
+
+
+
+
+
+
+

O único piñeiro que se salvou da queima, agora vai ter por compaña os Eucaliptos nitens (o único que pode soportar as xeadas destas serras).

+
+
+
+
+
+
+
+
+

Tirárono vai anos dende a pista que pasa por riba. Vese tan novo porque era abatible, e abrímolo. Xa vedes que a superficie exposta estaba chea de musgo e follatos.

¿Qué pasa pola cabeza de alguén que, para desfacerse da súa basura, a carga no remolque do todoterreo e vai tirala nun prado? Nada, non pasa nada porque non máis que merda dentro da cabeza. Son porcos, fillos dun porco e dunha porca que sempre viviron entre merda. E esta clase de animáis é a mesma que queima o monte para velo “limpo”, a que pon piñeiros e eucaliptos porque “fanse pronto” e paréceslle divertido saír a matar animáis os Domingos. Non os verás cun libro na mao, pero empuñando un arma síntense alguén por unhas horas.

Os mesmos que a lexislación eleitoral sobrepondera para que lle den maiorías a unha dereita españolista que lles despreza. Por pobres e por galegos.

A lo menos comparto algo con esa dereita españolista, o desprezo, pero por a razón contraria: por non seren galegos. Porque quen lle fai mal a súa nai non é digno de ser o seu fillo.

E é o que falta nas aldeas: dignidade.

+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+

Anuncios

6 comentarios »

  1. Es triste pensar que, emboscarse en los escasos retales de naturaleza que quedan en esta tierra, equivale a refugiarse de la hediondez de quienes viven en ella.

    Comentario por Daniel Pérez — 26 septiembre 2017 @ 16:25 | Responder

    • Como te decía el otro día: disfrutemos de este rincón antes de que vengan a joderlo. Que es aún más triste. Cualquier día volvemos y ha ardido, o peor aún: lo han talado todo y han metido eucaliptos.

      Comentario por Mendigo — 28 septiembre 2017 @ 22:33 | Responder

  2. Las fotos de los agallones son preciosas.
    La rubia esa que te mira también.
    Los cerdos son hasta limpios si no les confinas.
    Vaya panorama🙄😤

    Comentario por Amor — 26 septiembre 2017 @ 22:27 | Responder

    • Pues sí, es cierdo, pobres cerdos. Los verdaderos marranos son los que les obligan a acostarse sobre sus excrementos, en establos en los que el bicho no puede ni darse la vuelta.

      Oye, una curiosidad. Cómo le llamáis a los agallones en León?

      Comentario por Mendigo — 28 septiembre 2017 @ 22:38 | Responder

      • Mi padre les llama gallarotos.

        Comentario por Amor — 29 septiembre 2017 @ 19:47 | Responder

        • Aaaanda. Un término patrimonial, entonces, del leonés (al menos, de ese valle). Me da enorme rabia q toda esa riqueza lingüística (cultural) se esté perdiendo.

          Comentario por Mendigo — 7 octubre 2017 @ 19:20 | Responder


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: