La mirada del mendigo

16 abril 2021

Las yogurteras

Filed under: Ecología,Fotografía,Galicia — Nadir @ 9:14

Baratas, fáciles, convenientes, las repoblaciones forestales son armas de destrucción ecológica masiva, sustituyendo las especies autóctonas por coníferas y eucaliptos.

+

+

+

+

+

+

+

+

+

Pero bueno, hace un mundo que no subo fotos, así que vamos a mostrar alguna otra más amable del mismo paseo:

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

Y con menos luz, empezó a mostrarse el efecto seda (recurso fácil y resultón).

Fácil hasta cierto punto, porque no llevaba trípode.

+

+

+

+

+

+

+

+

Está foto por ejemplo la saqué sentado y con los codos apoyados en las rodillas, para darme estabilidad. El estabilizador del objetivo añadió otra ayudita para poder sacar la foto a 1/5 con razonable calidad.

+

+

+

+

+

+

+

+

Aquí, use el tronco de un árbol y una ramita que salía para afianzarme.

+

+

+

+

+

+

+

+

+

Galiza é o país dos recunchiños. Aunque la mayoría del entorno está devastado por incendios y repoblaciones, aún puedes encontrar rinconcitos que te recuerdan dolorosamente cuál era el valor de lo perdido.

+

+

+

+

+

+

+

+

+

13 febrero 2021

Baixo cero

Filed under: Fotografía,Sociedad — Nadir @ 0:54

Subo unhas fotos que quitei vai uns días, unha mañá moi fría durante eses xélidos días de Xaneiro. Todo o campo estaba cuberto pola lazada, e os animáis comezaban a espabilarse despois dunha noite moi dura (-11,5ºC).

Este repoludo tan fachendoso é un paporrubio (evidente para moitos de vós, pero comento para os que non), moi abondoso nesta contorna, e un dos paxaros cun repertorio máis variado (sen chegar ó políglota das aves, o tordo). O da primeira foto é o mesmo que nas dúas seguintes. Vedes que é unha boliña da que sobresae unha pequena cabeza y dúas patas. Non é que se atracara de comer, senón que como moitos sabedes os paxaros abren as plumas en momentos de moito frío para facer máis efectivo o illamento destas e gardar o calor.

Nesta xa o vedes máis louzán, coas proporcións máis características da especie. Imaxino o que deben pasar os paxaros e outras bestas que dormen á raseira nestas durísimas noites. Para eles, ó chegar os primeiros raios de sol do día é un renacemento. Soportaron unha longuísima noite máis, e apresúranse polo día a buscar comida antes que o sol caia e, con el, o mercurio.

Pois se é duro pasar estas noites á intemperie para os animáis, imaxinade para as persoas. Ó revés do que moita xente cree, unha sociedade é tan rica como o máis pobre dos seus membros. Asegurar comida e acubillo para todo o mundo, sen excepción algunha, suporía unha insignificancia nas contas públicas. Adicamos cartos a verdadeiras mergalladas infames e apetuñamos co máis esencial, que é garantir a dignidade e a vida. Pero a xente que durme na rúa non é un colectivo eleitoralmente relevante como para que ningún partido se preocupe deles.

+

+

+

+

+

+

+

+

+

25 noviembre 2020

O paso do tempo

Filed under: Fotografía — Nadir @ 20:26

Vai pouco pasámonos por unha aldea leonesa, como punto de partida dunha andaina. Coma sempre, andiven quitándolle unhas fotos ás casas vellas e ó que ía atopando.

Cando chego a casa, descargo as fotos, métoas en carpetas e… ¡hostia, se eu xa estivera alí! Tiña unha carpeta de vai 12 anos co mesmo nome.

A miña memoria é penosa, pero andar todo o día por un sitio no que xa estiveches, e non decatarte en ningún momento… é grave.

Pois andiven botando unha ollada as fotos que entón quitara e…

Si, é a mesma casa, hoxe xa derrubada.

Mágoa, era moi bonita.

O tempo pasa por riba de todos e de todo, e a ninguén nos fai ben (agás o viño e o coñac, se son bos).

 

+

+

+

+

+

+

+

+

+

 

 

12 noviembre 2020

Akin Roblefrondoso – Castiñeiros

Filed under: Ecología,Fotografía,Galicia — Juan Manuel Grijalvo @ 16:07

Mis amados castiñeiros están ya en ese proceso de fin de otoño en que retiran toda la clorofila de las hojas y las dejan caer para crear ese manto de sustrato sobre que crecen las setas, que a su vez crea unas condiciones ideales de suelo para los propios castiñeiros durante la primavera siguiente.

Un ciclo de retroalimentación que hace que unos cuantos árboles se conviertan en un bosque al cabo de muchos años.

Por eso los bosques de caducifolias son un ecosistema y las plantaciones de madera un cultivo. Y un cultivo muy improductivo por añadidura, que solo es rentable si es la administración la que corre con los gastos secundarios, por ejemplo el inmenso coste que tiene los sistemas de prevención de incendios, que debieran estar sufragados por aquellos que plantan especies pirófilas. O los problemas de suministro de agua en las ciudades que vienen derivados no solo del cambio climático, sino de las ingentes cantidades de agua que necesita un eucalipto para crecer, y que retiran de las cuencas de los embalses.

Los eucaliptos, y en menor medida también los pinos, son un desastre ambiental, económico, y paisajístico; porque sacar los colores que tiene esta foto me ha costado media hora de paseo hasta encontrar la forma de coger un castaño a contraluz y sin el horrible verde oscuro de los árboles invasores.

>>>

2 septiembre 2020

Ortegal

Filed under: Fotografía — Nadir @ 18:19

+
+
+
+
+
+
+
+
+
+

+
+
+
+
+
+
+
+
+
+

+
+
+
+
+
+
+
+
+
+

+
+
+
+
+
+
+
+
+
+

Página siguiente »

A <span>%d</span> blogueros les gusta esto: